Rodzina to gra zespołowa

To jest baza

Cztery ustalenia. Reszta dochodzi wtedy, kiedy będziecie na nią gotowi.

Każdy ma swoje — rutyny, dziennik, serię. I jeden wspólny dom.

1. 1

   Ustal swoje rutyny

   Rzeczy, które powtarzasz codziennie i które rozwijają Twoją systematyczność. Mogą się zmieniać i zależeć od tego, nad czym akurat pracujesz — to Twoja osobista sfera. Każda rutyna ma swoje dni i godzinę.

2. 2

   Ustalcie rodzinne obowiązki

   Razem dbajcie o przestrzeń domową — rodzina to zespół i współpraca. Wspólny cel dnia: dom zalicza się, gdy rodzina zdobędzie ustalony procent punktów, które tego dnia były do wzięcia — i seria domu rośnie o jeden. Punkty, opisany standard wykonania i wynik tygodnia. Rytm dowolny: co tydzień, co dwa albo raz w miesiącu. Dzień da się rozegrać inaczej niż grafik: zamiana dyżuru na jeden raz, „dzisiaj tego nie robimy”, a wieczorem przejęcie cudzego obowiązku, gdy ktoś nie daje rady — zaległość i obowiązek wspólny można wziąć na siebie o każdej porze. Za wyręczenie kogoś i za wzięcie wspólnego rodzina może naliczać punkty extra. Widok tygodnia pokazuje wszystkie dni naraz, pozwala poprzestawiać je pod wyjazd czy mecz i drukuje się jako tabela na ścianę.

3. 3

   Ustalcie, co na jutro

   Każdy dzień jest inny i wymaga ustaleń — to one sprawiają, że nazajutrz nikt niczego nie szuka. Plecak, śniadanie, strój na WF, obowiązki tego dnia. Kartkówkę w czwartek wpiszecie od razu na jej dzień, razem ze zdjęciem tablicy ze szkoły, a rzeczy, które wracają co tydzień, dopisują się same.

4. 4

   Wpiszcie, co najważniejsze

   Wydarzenia rodzinne i święta w jednym terminarzu, żeby niczego nie przeoczyć. Urodziny wracają co roku same, polskie święta są wpisane, a wydarzenie cykliczne wystarczy podać raz. Wyjazd albo ferie oznaczacie jako odpoczynek — wtedy obowiązki tych osób milkną i nie zalegają.

I dodatki

Wszystko w jednej aplikacji — bez przeskakiwania między pięcioma.

• Rzucajcie sobie wyzwania

  Dwie osoby albo więcej umawiają się na jedną rzecz i liczbę dni — wygrywa najdłuższa passa. Praca nad sobą z odrobiną grywalizacji. Zaproszenie trzeba przyjąć, a wynik widzą wszyscy.

• Kontroluj plan lekcji

  Plan wpisany raz na semestr, razem z godzinami zajęć i rozpoczęciem oraz zakończeniem dnia szkolnego. Wieczorem podpowiada, co spakować: jest WF — strój, jest plastyka — blok i kredki.

• Edukujcie się finansowo

  Wirtualny portfel z trzema słoikami: Wydaj, Odłóż, Podziel się. Dziecko uczy się oszczędzać i dzielić pieniędzmi, ma cele z paskiem postępu i pożyczki z policzonymi odsetkami — bez prawdziwych przelewów.

• Zobaczcie, na co idą pieniądze

  Wydatki domu wpisujecie w trzy sekundy: kwota i kategoria. Miesiąc widać jednym spojrzeniem — koło z podziałem i lista od największej pozycji — a obok stoi średnia z poprzednich miesięcy, czyli odpowiedź na „ile właściwie potrzeba”. Osobna lista stałych opłat pokazuje przy każdej koszt roczny: „43 zł miesięcznie” nie robi wrażenia, „516 zł rocznie” już tak. Bez kont bankowych i bez księgowości.

• Nie przegapcie śmieciarki

  Podajecie adres strony swojej gminy i miejscowość, a aplikacja sama znajduje harmonogram wywozu, pokazuje, co z niego wyczytała, i po Waszym potwierdzeniu wpisuje terminy do terminarza. Czyta PDF-y, arkusze i tabele wklejone na stronę — PDF w gminach jest najczęstszy. Wieczorem przed wywozem telefon mówi, który kubeł wystawić — bo o 6:40 kubeł w garażu to już przegrana sprawa. Gdy kwartał się kończy, szuka nowego pliku sama; gdy nie da rady — mówi o tym czerwonym paskiem, zamiast milczeć.

• Ustalcie, co jecie

  Lista dań rodziny razem z tym, kto które lubi, a kto nie tknie — niechęć jest tu ważniejsza niż sympatia. Do tego plan posiłków na tydzień: śniadanie, obiad i kolacja dla wszystkich, a osobno plecak do przedszkola i lunch do szkoły dla każdego dziecka. Przy każdej pozycji stoi osoba, która to szykuje, bo „będzie zupa” nie jest ustaleniem, dopóki nie wiadomo, kto ją zrobi. Plecak pojawia się tylko w dni, kiedy dziecko rzeczywiście gdzieś idzie — plan lekcji, ferie i święta są już w aplikacji — a w weekend w jego miejsce wchodzi podpowiedź wspólnego posiłku, którego nikt nie odrzuca. Do dania wpisujecie, co trzeba kupić, i dopisujecie to na listę zakupów pojedynczo, jednym stuknięciem. Cały tydzień drukuje się jako rozpiska na lodówkę — z listą zakupów i tym, kto co szykuje.

• Wypiszcie, co lubicie

  Lista Waszych ulubionych aktywności razem z tym, co jest do nich potrzebne. Gdy nie wiecie, co robić w wolne popołudnie, jeden przycisk wybiera z tej bazy — zamiast pół godziny negocjacji.

• Zapisujcie zakupy

  Lista wspólna dla całego domu, z terminami „na kiedy” i ulubionymi produktami. Kilka list naraz i szablony na powtarzalne zakupy — żeby nie pisać tego samego co tydzień.

• Stwórzcie przestrzeń we dwoje

  Prywatne miejsce dwojga dorosłych: tematy do przegadania i podziękowania za drobne rzeczy. Za PIN-em, w spokojniejszych kolorach — dzieci tam nie wchodzą.

• Naucz się dziękować

  Własny dziennik wdzięczności — jedno pytanie dziennie, to samo dla całego domu. Ma go każda osoba, także dziecko, i nikt inny go nie czyta.

• Zaplanujcie pomoc sprzątającą

  Korzystacie z pomocy w domu? Wizyty z godzinami, gotowe listy obowiązków do udostępnienia, zdjęcia „zrobione” i rozliczenie. Osoba sprzątająca dostaje własny dostęp i widzi tylko swoje wizyty.

• Spiszcie ważne dokumenty

  Ustalcie, gdzie co przechowujecie, i miejcie pod ręką najważniejsze informacje — numer polisy, numer legitymacji, termin ważności. Kończący się termin sam wchodzi do terminarza. Obok dokumentów mieszkają linki rodzinne (dysk ze skanami, dziennik szkolny) i ważne telefony — pediatra, assistance, zgłoszenie szkody — jednym stuknięciem. To spis, nie archiwum: aplikacja nie przechowuje plików ani skanów, a haseł nie zapisuje się w niej nigdzie.

Kto to zrobił

Nie firma. Jeden ojciec, który miał dość porannego chaosu.

Łukasz Kapusta

Mąż, ojciec czwórki dzieci

Codziennie mierzę się z tym samym, co Ty: porankiem, w którym wszyscy spieszą się naraz, wieczorem, w którym nikt nie pamięta, co na jutro, i tygodniem, który potrafi przelecieć bokiem. Czerpię z tego wielką radość — i nie zamieniłbym tego na nic innego.

Ale zdarzają się dni, w których w tym wszystkim zapominam o tym, co najważniejsze. O tym, żeby zauważyć, że ktoś potrzebuje pomocy. Żeby powiedzieć „dziękuję”. Żeby pamiętać o czyichś urodzinach zanim minie południe.

Z tej pasji i z tych sytuacji zrobiłem Family Team. Nie po to, żeby dołożyć rodzinie kolejny obowiązek, tylko żeby zdjąć z niej ten, o którym trzeba pamiętać.